Domowa profilaktyka

 Drogi Rodzicu:

- mów do dziecka (od narodzin), przytulaj i głaskaj,

- baw się z dzieckiem, wykorzystaj cmokanie, kląskanie, całuski, dmuchanie, picie przez słomkę, ssanie cukierka, oblizywanie się, jak jest starsze to także zabawki, gry planszowe, układanki, klocki,

- oglądaj obrazki z dzieckiem i opisujcie je wspólnie,

- utrzymuj kontakt wzrokowy w czasie rozmowy,

- nie śmiej się jeżeli dziecko mówi nieporadnie i nie „pieść się” mówiąc do dziecka, staraj się mówić poprawnie,

- rozmawiaj z dzieckiem bez pośpiechu,

- wysłuchaj co ma do powiedzenia dziecko,

- rysuj, maluj, lep, wycinaj z dzieckiem i komentuj,

- ogranicz oglądanie telewizji i granie na komputerze (ze względu na zaburzenie komunikacji rodzinnej oraz oczy dziecka – oko dojrzewa w pełni dopiero około 14 roku życia),

- naśladujcie odgłosy wydawane przez zwierzęta i odgłosy z otoczenia (pukanie, stukanie, chodzenie, bulgotanie, piłowanie, odgłosy maszyn),

- ważne jest również śpiewanie, wspólne rymowanie, recytowanie wierszyków,

- zrezygnujcie jak najszybciej ze smoczka, następnie zwracaj uwagę, czy dziecko nie gryzie zabawek, obgryza kredek lub paznokci,

- dziecko do 6 m. ż powinno być karmione piersią lub odpowiednią mieszanką, a potem stopniowo należy wprowadzać pokarmy stałe. Nieuzasadnione jest karmienie dzieci przygotowanymi w słoiczkach papkami. W rozwoju dziecka nie ma takiego okresu w którym potrzebuje takiego rodzaju pokarmu, jest to nienaturalne i może opóźnić rozwinięcie się umiejętności żucia i połykania tzw. dorosłego (co wpływa na prawidłową wymowę),

- przedszkolakowi podawaj do jedzenia marchewkę, jabłko, przyzwyczaj do jedzenia skórki od chleba(to ważne dla zgryzu),

- opowiadaj dziecku bajki, wymyślaj bajki oraz czytaj (do wieku przedszkolnego należy dziecku opowiadać, a nie czytać, ponieważ żywy język lepiej trafia),

- mów o tym co robisz w obecności dziecka: zakupy, spacer, porządki, gotowanie.