Ćwiczenia słuchu fonematycznego- ciąg dalszy.

Słuch fonematyczny to zdolność do rozróżniania cech dystynktywnych najmniejszych elementów mowy, czyli fonemów, ze względu na takie różnice, jak dźwięczność czy miękkość. Dzięki tej zdolności jesteśmy w stanie odróżnić m.in. głoskę ‘k’ od głoski ‘g’, ‘t’ od ‘d’ czy też ‘c’ od ‘ć’. Kształtowanie słuchu fonematycznego rozpoczyna się od ok. 6. do 12. miesiąca życia, proces ten zakończa się wraz z pełnym ukształtowaniem mowy, czyli między 6. a 7. rokiem życia. Słuch fonematyczny można rozwijać poprzez odpowiednie ćwiczenia słuchowo-logopedyczne.

Zaburzenia słuchu fonematycznego mogą stać się przyczyną wielu problemów związanych z rozwojem mowy oraz nauką czytania i pisania. Należą tu:

  • utrudnienia w odbiorze mowy;
  • zaburzenia w kształtowaniu się mowy lub zaburzenia w mowie już ukształtowanej;
  • trudności w czytaniu i pisaniu bądź w nauce tych czynności;
  • problemy z zapamiętaniem i powtarzaniem trudnych wyrazów i długich zdań;
  • kłopot ze zrozumieniem złożonych poleceń werbalnych;
  • ubogie słownictwo;
  • trudności w tworzeniu zdań i wypowiedzi pisemnych oraz ustnych;
  • problem z zapisywaniem wyrazów ze zmiękczeniami;
  • trudności w różnicowaniu ‘j’ i ‘i’;
  • opuszczanie wyrazów lub ich części w czytaniu;
  • problem z nauką dni tygodnia, miesiąca oraz tabliczki mnożenia;
  • trudności w analizie i syntezie sylab i głosek w wyrazie;
  • kłopot z rozróżnianiem podobnych słów;
  • opóźniony rozwój mowy;
  • wady wymowy;
  • problemy z kinestezją artykulacyjną, czyli odpowiednim ułożeniem narządów mowy do wypowiadania konkretnych głosek