Tydzień Głośnego Czytania- Muchy samochwały

Twórczość dla dzieci rozwinęła się w XIX wieku – to wtedy dzieci przestały być traktowane jak „mali dorośli”, zmienił się sposób myślenia o dzieciństwie. Ten ukłon w stronę najmłodszych spowodował, że pisarze i poeci zaczęli pisać również dla nich, starając się naśladować dziecięcy sposób myślenia, mówienia i zachowania. Maria Konopnica, znana Waszym dziadkom i rodzicom napisała "Muchy Samochwały", które prezentuje Pani Ania.

Zapraszam do posłuchania:

 

U chomika w gospodzie
Siedzą muchy przy miodzie.
Siedzą, piją koleją
I z pająków się śmieją.

Podparły się łapkami
Nad pełnymi kuflami.
Zagiął chomik żupana,
Miód dolewa do dzbana.

„Żebyś kumo, wiedziała,
Com już sieci narwała,
Com z pająków nadrwiła,
To byś ledwo wierzyła!”

„Moja kumo jedyna,
Czy mi pająk nowina?
Śmiech doprawdy mnie bierze…
Pająk… także mi zwierzę!”

„Żebyś, kumo wiedziała!
Trzem pająkom bez mała,
Jak się dobrze zasadzę,
Trzem pająkom poradzę!”

„Moja kumo kochana!
(Chomik! dolej do dzbana!)
Moja kumo jedyna,
Czy mi pająk nowina?”

Prawi jedna, to druga,
A tu z kąta coś mruga…
Prawi czwarta i piąta,
A coś czai się z kąta.

Pająk ci to, niecnota,
Nić - tak długą - namota!
Zdusił muchy przy miodzie
W chomikowej gospodzie.