integruś wrzesień/październik 2013

Posypały się listeczki dookoła.

-To już jesień te listeczki z wiatrem woła.

Lecą liście, lecą z klonu i kasztana.

Będą z liści bukieciki złote dla nas.

Nazbieramy, postawimy na stoliku,

będzie radość z tych pachnących bukiecików

L. Krzemieniecka

Serdecznie witamy wszystkich rodziców i przedszkolaków w nowym roku szkolnym 2013/2014. Postaramy się nie zawieść pokładanych oczekiwań wobec naszej placówki. Przed nami następny rok pracy, zabawy i wspólnie organizowanych przedszkolnych wydarzeń. Mamy nadzieję na taką współpracę z Państwem , która da wszystkim satysfakcję oraz przyniesie jak największe korzyści dzieciom. Otwieramy zatem drzwi do naszego przedszkola dla twórczych działań, nie tylko ze strony kadry przedszkolnej, ale także ze strony rodziców i dzieci. Na pewno nie będziemy się nudzić ... przecież słyniemy z dobrych pomysłów!

W tym roku Rada Pedagogiczna postanowiła , że wzbogacimy ofertę pracy z dziećmi opierając się na założeniach teorii inteligencji wielorakich Howarda Gardnera. Wybrałyśmy stosowne do tego programy edukacyjne. Koncepcja ta zakłada, że inteligencja rozumiana w sposób klasyczny nie jest jedną właściwością, która opisuje możliwości człowieka w zakresie aktywności intelektualnej, ale istnieje kilka rodzajów inteligencji w zależności od tego, o jaki rodzaj aktywności chodzi. Gardner pokazuje, że inteligencja jest dynamiczna i wielopłaszczyznowa, wykraczająca poza zdolności lingwistyczno - logiczne, które tradycyjnie testujemy i oceniamy w szkołach. Na podstawie analizy badań z różnych dziedzin: neurologii, psychologii, psychometrii i antropologii Gardner rozróżnia:

• Inteligencję Werbalną (słowną)

• Inteligencję Matematyczno- Logiczną

• Inteligencję Wizualno - Przestrzenną

• Inteligencję Fizyczno - Kinestetyczną

• Inteligencję Muzyczno - Rytmiczną (słuchową)

• Inteligencję Interpersonalną (międzyludzką- społeczną)

• Inteligencję Intrapersonalną (wewnętrzną)

Główne założenia:

• Każda osoba posiada wszystkie rodzaje inteligencji, rozwinięte w różnym stopniu

• Inteligencje tworzą profil niepowtarzalny dla innych jednostek (czyli każda osoba ma swój własny profil)

• Profile te są dynamiczne i zmieniają się w trakcie rozwoju jednostki(zdobywamy nowe umiejętności poprzez edukację i bycie wśród innych)

• Wszystkie inteligencje współpracują ze sobą w różnych konfiguracjach

• Inteligencje można rozwijać poprzez różnorodne ćwiczenia , zabawy i zajęcia, co dla nas nauczycieli znaczy, że każde dziecko ma swoje mocne strony, zdolności, które mogą być bazą do pełniejszego rozwoju pozostałych rodzajów uzdolnień oraz tworzyć preferowane kanały operacyjne wg których zdobywana jest wiedza o świecie. ! Zachęcamy do lektury książki Howarda Gardnera oraz do licznych publikacji internetowych.

Kalendarium

Minęły już dwa miesiące. Mamy za sobą pierwsze ciężkie i ze łzami , poranne rozstania. Na szczęście nie trwało to długo. Nowe przedszkolaki szybko przekonały się do pań nauczycielek i sympatycznych kolegów . Najważniejsze, że w przedszkolu choć nie ma rodziców jest bezpiecznie i ciekawie. Starsze stażem dzieciaki - przedszkolaki od razu cieszyły się na spotkanie z kolegami. Już od pierwszych dni w przedszkolu może być bardzo ciekawie, ciągle dzieje się coś absorbującego dzieci i rodziców , którzy aktywnie starają się uczestniczyć w życiu przedszkolnym swoich pociech…

* 27- września odbyło się nasze tradycyjne Święto Pieczonego Ziemniaka -zabawy , harce, śpiewy przy ognisku i degustacja upieczonych ziemniaków Cały poprzedzający święto tydzień spędziliśmy na rożnych twórczych i pouczających zajęciach , w których królował ziemniak ; degustowaliśmy różne potrawy , dzieci dowiedziały się o pochodzeniu tych niepozornych bulw, wykorzystywały je jako materiał do prac plastycznych; razem z rodzicami brały udział w organizowanych konkursach .

* 17 września powitaliśmy muzyków z filharmonii, na którym nawet przedszkolne maluszki dały się porwać muzycznym zabawom i tańcom z różnych stron świata. Poznaliśmy instrument; mandolina.

*23 października - odbyło się drugie jesienne spotkanie z muzyką połączone z poznawaniem nowego instrumentu; altówki. „Smerfy” Poznawały się nawzajem, uczyły się ważnych reguł ; jak być dobrym przedszkolakiem czyli bezpiecznie bawić się, radzić sobie z tęsknotą za rodzicami, być miłym dla kolegów i samodzielnym.

„Biedronki- - 9 października dzieci odbyły bardzo pouczającą wycieczkę do sklepu warzywnego i na targ.

„Wesołe Duszki” i „Misie” - 3 października dzieci odwiedziły Skansen Lubelski

„Słoneczka ” - poznawały historię miasta Lublina na wycieczce pt ”Szlakiem lubelskich legend”

* 25. Października odbyła się wycieczka do teatru Lalki i Aktora gdzie grupy „Słoneczka „Wesołe Duszki” i „Biedronki” obejrzały spektakl pod tytułem „Tymoteusz i łobuziaki”

* Oprócz tych wydarzeń codziennie były ciekawe zajęcia i zabawy w grupach i wiele chwil spędzonych na świeżym powietrzu - wykorzystaliśmy piękną pogodę na harce na dworze.

A skoro o wychodzeniu na dwór mowa , to wypada poruszyć problem samodzielności dzieci w czynnościach samoobsługowych jakim jest między innymi ubieranie i rozbieranie garderoby , a także pilnowanie i szanowanie własnych rzeczy, czyli...

O tym , jak ważne jest to, aby dzieci możliwie szybko opanowały czynności samoobsługowe…

*W naszej pracy sporo uwagi poświęcamy kształtowaniu umiejętności samoobsługowych dzieci, zwłaszcza wtedy, gdy zaczynają uczęszczać do przedszkola. Dla każdej z nas jest ważne, aby dzieci jak najszybciej nauczyły się samodzielności.

* Jeśli potrafią się samodzielnie ubrać i rozebrać wyjście do ogrodu, na spacer nie jest już takie trudne. Jeśli potrafią same skorzystać z łazienki nie musimy przerywać zajęć, aby pójść z dzieckiem do ubikacji.

*Jeżeli dzieci pomagają w utrzymaniu porządku w sali podczas zabaw i po ich zakończeniu, mamy więcej czasu na prowadzenie wspólnych zabaw i kontakty indywidualne.

* Najwięcej kłopotów z samoobsługą występuje w pierwszym okresie pobytu dzieci w przedszkolu. Niestety, dotyczy to nie tylko maluchów, ale i starszych dzieci. Kiedy zaczyna mijać szok adaptacyjny, okazuje się, że dzieci wymuszają daleko idącą pomoc od nauczycielek: stoją bezradnie w szatni, nawet nie próbują ani ściągać ubrania, ani zakładać: czekają, aż któryś z dorosłych pomoże; w trakcie posiłków czekają, żeby je karmić; chcą , aby nauczycielka usiadła blisko, zabawiała opowiadaniem i podawała kęski ; przebywają w łazience zbyt długo, bo zamiast sprawnie umyć się, zaczynają bawić się wodą, mydłem, ręcznikami itp.; bywa , że nawet starsze dzieci mają kłopoty z korzystaniem z ubikacji i wymagają pomocy nauczycielki... Spełnienie takich oczekiwań jest kłopotliwe i nie zawsze możliwe w dużej grupie przedszkolnej.

Uzasadnionym zadaniem wychowawczym jest zatem kształtowanie czynności samoobsługowych u wszystkich przedszkolaków tak samo w domu jak i w przedszkolu, bo jest to baza do dalszej edukacji! Dzieci muszą być bardziej samodzielne. Dlaczego? Okazuje się, że istnieje związek między sposobem realizacji czynności samoobsługowych przez dzieci, a ich funkcjonowaniem umysłowym - czyli banalne czynności mają istotny wpływ na poziom intelektualny naszy pociech!

„…Z obserwacji wynika, że dzieci , które marudzą i ociągają się przy każdej czynności samoobsługowej przenoszą ten styl zachowania na sytuacje zadaniowe typu dydaktycznego - zbyt wolno układają przedmioty potrzebne do zajęć, zwlekają z wykonaniem poleceń, a często zdarza się, że manifestują niechęć nauczycielce . Dzieci, które robią bałagan (rzucą ręcznik byle gdzie, nie przeszkadza im, że depczą po rozrzuconych ubraniach w szatni, wiercą się przy stole, rozrzucają jedzenie itp.) są zwykle równie niestaranne w realizacji zadań typu intelektualnego - jeżeli np. mają coś ułożyć z klocków, to nie widzą potrzeby, aby wcześniej je przygotować, dlatego ciągle czegoś szukają, przesuwają, przestawiają i są tym tak pochłonięte, że tracą z pola widzenia sens zadania. Dzieci, które przy wykonywaniu czynności samoobsługowych dopraszają się pomocy( chociaż przy niewielkim wysiłku mogłyby poradzić sobie same), przenoszą ten nawyk na sytuacje zadaniowe - gdy zaczną wykonywać zadanie zaczynają marudzić, szukają wzroku nauczycielki, a gdy spojrzy w ich stronę, pokazują swoją bezradność( ja nie umiem…) Jeśli zawsze nauczycielka , podchodzi do dziecka i pomaga, to dziecko utwierdza się w przekonaniu , że opłaca się być bezradnym…” Dzieci , które tak się zachowują wymagają wsparcia i szczególnej motywacji wychowawczej nie tylko przedszkola, ale szczególnie środowiska domowego. Jeśli nie zmieni się ich zachowań na lepsze w zakresie czynności samoobsługowych, to jest pewne, że pojawią się następne kłopoty i trudności edukacyjne. Jak dzieci uczą się czynności samoobsługowych? Z badań wynika, że trzylatek wiele potrafi np. myje twarz i ręce nie mocząc ubrania, wyciera się ręcznikiem, samodzielnie je , chętnie pomaga dorosłymw prostych pracach domowych. Czwarty rok życia jest okresem doskonalenia tych czynności…Czterolatki i dzieci starsze mają już w zasadzie opanowane najważniejsze czynności samoobsługowe; same jedzą, piją, wymagają jedynie odrobiny wsparcia przy ubieraniu s

ię, samodzielnie korzystają z łazienki .

Warto wiedzieć!

• W trakcie opanowywania czynności samoobsługowych dziecko uczy się mądrze organizować swoją aktywność , tak aby osiągnąć cel!

• Dowiaduje się, że pewnych sytuacji nie da się uniknąć i lepiej się nie buntować, bo traci cenny czas .Dlatego mądrzej jest wykonać to, co trzeba szybko i sprawnie!

• Jeżeli dziecko np. sprawnie umyje ręce ma poczucie; że wykonało coś pożytecznego, jest chwalone, odczuwa dumę i komfort , że poradziło sobie z zadaniem!

• Te wspaniałe uczucia dziecko przenosi na inne sytuacje zadaniowe, a także na inne dziedziny aktywności!

Opracowanie B. Piekarczyk /Powyższy tekst opracowałam w oparciu o publikacje prof. Gruszczyk – Kolczyńskiej traktujące o wspieraniu rozwoju umysłowego dzieci ./

Zachęcamy do zapoznania się z listą najważniejszych samoobsługowych zachowań nawykowych, które warto kształtować u przedszkolaka , gdyż są one podstawą nie tylko dobrego funkcjonowania dziecka w grupie, ale również swojego rodzaju gwarancją sukcesów przedszkolnych i szkolnych. Znajdziecie Państwo również w książkach pani profesor wiele ciekawych , praktycznych informacji oraz cennych uwag na temat wspomagania rozwoju dzieci.